Waiter Sa Max - Part 1

by: ronnel

Noong umalis ako ng Bacolod, akala ko ay ang Maynila ay magiging akin. 17 years old ako, katatapos lang ng High School at walang pera para mag college. Ulila sa ama, at 5 ang kababatang kapatid. Tumira muna ako sa tiyahin sa Dagat Dagatan. Shack nga ang bahay namin sa Bacolod, pero dito sa Maynila, ang shack ay slum. Tinanim ko sa isip ko, maski ano gagawin ko para makaahon ako sa hirap. Isang kababayan ang nagsabi sa akin, "Pare, pumasok ka sa Max. Meron silang training program para sa mga waiters. Tutal, wala ka namang nalalaman. Mabuting umpisa ito. Ano naman ang gagawin mo?" So, pumasok nga ako sa training program nila at pagkatapos ay natanggap sa isang Max's rest. sa Quezon City. Talagang mahirap ang buhay. May inuupahang kuwarto sa Guadalupe na 2,000 pesos. Ang kinikita ko ay tama lang sa aking gastos. Walang pampasyal, at walang mapadala kila Inay sa Bacolod. Pagkahirap hirap na buhay, ang parating nasa isip ko. 2 months na ako sa trabaho, ng may isang "mature" customer na regular namin, na napapansin ko ay tingin ng tingin sa akin. Ako ay 5'9", moreno, at magandang lalaki, medyo may pagka probinsiyano lang. Siya naman ay mukhang may sinasabi. 40 siguro, at parating may kasama na mga guwapong batang lalaki. Noong gabing ikatatlong punta nitong Mister na ito, ay tinawag ako ng cashier namin. Gulat ko dahil wala naman akong maraming kilala sa Maynila. "Are you the waiter, who served us tonight? I think I left my glasses on the table. Could you see if it's there." Para akong gago, pumunta ako sa mesa at walang salamin doon, pero impressed ako dahil tuwid ang Ingles. "Sir, wala po akong nakita." "Would you like to go out with me?" Deretchuhan na. Ang gulat ko, ang nasabi ko lang pagkatapos magbuntong hininga ay "O, Sige, Pero barkadahan lang." Noong gabing yoon, alas once, sinundo ako sa Max's. Sisilip silip ako dahil kumukutob ang aking buong katawan. Virgin pa ako at wala akong ilusyon kung ano ang gusto nitong taong ito sa akin, ang aking katas. Dumating siya, isang CRV ang kotse, at may dalang regalo sa akin, isang T-shirt sa Marks and Spencer. Para sa isang naghihirap sa ciudad, para siyang superman. May idad nga, pero, educado namn. Kumain kami sa Dencio's, ang nalalabing bukas na restaurant sa gabing yon. Sa paguusap namin, nakita kong siya ay isang educadong tao. Hindi niya ako binigla. Ang aming unang "date" ay paguusap lang at hinatid niya ako sa MRT. Sa susunod na gabi, hinihintay ko na siya. I would peek through the window to see if his car was outside. Kinakabahan ako, ngunit hindi ko rin mapigil ang pagnanasa na makita siya. May kasunod, kung maygustong makabasa nito. First time ko lang at pagod na ako.