Aybol Kay Albert

by: HANAPIN

...Aba ay tingnan mo nga naman at nalathala ang una kong kasaysayan sa PAG-IBIG kono. hehehe! (o kalibugan yata tawag don) sa katauhan ni peejay. ...Samahan nyo ulit ako (feeling na may nagtyaga bumasa sa unang story, haha) Here comes the Litany: ...Habang buhay daw may Pag-asa? Kaya sa pamamagitan nang isang kaibigan, sa gitna nang pagdadalamhati ko sa pagkawala ni peejay. Nalaman ko ang isang SITE na puro "I'm belong!" (plugging) "guys4men" July 20: May naka-agaw pansin sa akin with his profile, nagmessage ako sa kanya. Nagreply pero ramdam ko na nagmamadali siya na makapag-out, dahil may work-out pa daw sya, kaya pinili ko na mag-iwan na lang number ko. Gabi na nang makapag-txt kami(09:43:20pm) July 21: After my office umuwi na ako (02:13:19pm. Wala sa hinagap ko na mag-meet kami, nagtxt sya. "Hi am free nw, am hungry ill drop by McDo for snack maybe f ur available we can see there.tnx" (03:42:13pm) Makikipag-meet ba ako sa hindi ko alam kung ano hitsura? (at first tym ko makipag-meet nang ka chat-Kahit kinakabahan with pleasant invitation nagsuot lang ako ng T-shirt na white at Short na dark grey para i-meet sya. Answered PRAYER na masasabi kase "MAY KAGWAPUHAN" (kumpara sa'kin-hahaha!) Basta OKEY sya! shake hand! etc. Hindi namin napansin ang oras matagal na pala kami magka-usap. Pagkatapos kumain nagkayayaan na rin umuwi. Inihatid ko sya sa sakayan. July 22: Sunday! After mass, iba sa routine ko na magpunta nang MALL, umuwi kaagad ako. Ka txt ko pa rin sya. Totoo ba ito? May sense ka txt. Masarap kabiruan. Iba ang feeling ko! (Ang gaan-gaan! rejoice ako ba ito?) July 23: Invite ko sya for our second meeting. Nauna ako sa dating lugar kung saan kami unang nag-meet. Pagkatapos nang konteng kwentuhan, i want something na may maibigay sa kanya kasi pareho kami busy. Sobrang malabo yung lagi meet kami. Pinili ko ang SING-SING na nabili ko sa mall one week ago bago ko sya makilala. Pero nagulat sya, at naging seryuso ang mukha. Ayaw nya tanggapin ang SING-SING. Hindi ko rin alam kung bakit ganun ang nangyari, nagkaroon nang pressure sa usapan namin sa isang bagay na mali pala ibigay. " Naisip ko na lang na double meaning pala SING-SING? " huhhhhh! mali nga...bakit ito napili ko ibigay...Hindi ko na mabawi ang sitwasyon. Andon na eh. Inihatid ko sya sa Boni MRT station kahit sobra akong nahihiya. Comfort naman nya ako at kinausap sa isang tabi ("Ikaw naman kase, sobra kang nagmamadali") Lalo akong nanliit ("Hindi naman kas yon ibig ko sabihin, ayaw mo tanggapin yung sing-sing eh wala naman ibang ibig sabihin yon" sagot ko) Tumalikod na ako pagkatapos noon, sobrang hiyang-hiya talaga! July 24: Sinubukan ko syang tawagan sa celfone, pero ayaw nyang sagutin. Nag-txt na lang ako at humingi ulit nang sorry sa nangyari nang gabi nang second meeting namin. Tumulo na lang bigla ang luha ko. Hindi ko alam kung PAANO? Nagtxt sya! "Let me thnk first sa nangyari kgbi pilit u ln pinaalala un nangyari sakin. Ayaw ko icipin n ur putin me to a situation n mgpapahamak saken. Nakalimutn u ata na we stil dnt knw each other n i cnsidr u as stranger. To act lyk dat how cn i trust u. Iv learned my leson alrdy so now i alwys make to a point dat my kindness wil be abused by others. Dati madali ln me mgtwala pero frm my xperiencs lagi ako napapahamak. I hope u wil undstn." Lalo akong umiyak hindi ko alam kung Para SAAN? July 25: Sa office, hindi ako makapagtrabaho. Pigilan ko man na hindi umiyak pero pumapatak talaga ang luha ko. Ayaw ko kase patagalin ang sama nang loob nya sa akin, sa bagay na nagawa ko na hindi ko sinasadya. Ganun ba kalaki usapin yung SING-SING na yon? Wala akong natanggap na reply sa mga txt ko sa kanya. Pinili ko munang hindi na lang pumasok nang pahapon. Nagpunta ako sa MEGAMALL para mag-isip din. Nagtxt ulit ako sa kanya. Tinatawagan ko sya, pero wala talaga response. IYAK lang ako nang IYAK na noon ko lang nagawa sa buhay ko! Mag-isang naka-upo sa beam. Hindi ko alam kung BAKIT? July 26: Hindi muna ako nagtxt sa kanya. pero nang lunch break na, hindi ko napigil na i-txt ulit sya. tumatawag ako pero hindi siya sumasagot. "Masyado na yata ang demand ko? bibigyan ko muna sya nang tym mag-isip. Lalo na ako rin. Titiisin ko na lang na UMIYAK nang UMIYAK! July 27: Pagka-upo ko pa lang sa place nang trabaho. Umiiyak na pala ako. Bakit ganito katindi? "I can't cry hard enough" July 28: Ganun pa rin! Bakit hindi maubos-ubos ang luha? ang alam ko lang kase, sayang yung time okey naman kami nang bagong kakilala. Pero biglang nawala na lang! Ang sakit-sakit! Kung alam ko lang na mali yon sana hindi ko na lang ginawa... ANG MAGBIGAY NANG SING-SING? September 15, 2007: Sa pangalawang pagkakataon, akala ko makikipagkita ulit sya sa'kin sa MEGAMALL. Pero hindi sya dumating...Tuluyan na syang lumayo sa akin, bilang isang bagong kilala at sana'y kaibigan... Ginawa ko na yung part ko para mapatawad nya! Pero mukhang wala talaga... Pareng ALBERT! Sana mabasa mo rin ito at mabago pa ang pagtingin mo sa akin. Maibalik ang tiwala mo. Magkabiruan ulit. Bago ang unang pagkikita natin, i prayed na sana iba itong makilala ko, kasi nakakapagod na rin. Iba ka PARE! at OKEY ka. I really SORRY sa action ko that night. Salamat sa comfort, alam mo kase nahiya na'ko sa iyo noon. Kaya kahit mahirap tinanggap ko ang desisyon mo na "Wag muna kita guluhin" Thanks for protecting our both feelings, kase MIS-UNDERSTANDING lang.(dahil sa SING-SING na yon) Lalo kitang gusto makilala, pero sana hindi pa huli ang lahat. At sana PWEDENG magsimula ulit? Hanggang ngayon hindi na talaga sya nakipagkita pa sa akin. Na-delete ko na rin number nya sa phonebook nang celfone kase, hindi ko mapigil na i-txt sya. Naging inspired din ako sa taong ito para mag-aral din ulit...Tulad sa una kong story! Busy pa rin ako sa trabaho at nag-enroll ako nang ilang subject sa PUP. Maraming Salamat sa Inyong lahat...Mabuhay ang Founder nang KK...At lumaganap pa ang sumusuporta dito!