Wansapanataym

by: cuddly bear

"Natatanaw pa lang ni Andrew ang pakakasalan sa altar ay naiiyak na sya.. Nanginginig ang tuhod nya sa bawat hakbang. Ganito pala ang pakiramdam... Hindi nya akalaing matutupad ang araw na ito... Nasa harapan nya at naglalakad ang munting prinsesa sa kanyang buhay. At masasabi nyang sya si Cinderella at parang fairy tale ang buhay nya...." ---------------ONCE UPON A TIME Hindi raw lahat ng buhay-pag-ibig ay may magandang wakas. Kung minsan ito'y puno ng sakit at kalungkutan. Minsan habangbuhay nating hinahanap si Prince Charming. Minsan naman di pala sukat sa atin ang glass shoes. O kaya'y maraming evil step sisters na humaharang sa ating landas.... Pero madalas sa love story natin ito'y "once upon a time" lamang... 25 years old na si Andrew. 5'8" ang taas. Moreno. May matipunong katawan. Mahahabang binti. At singkit na mga mata. Madalas syang nakasando kung saan ay bakat na bakat ang kanyang mahubog na dibdib at flat na tiyan. Kung tititigan ay hawig sya kay Allen Dizon ng Viva Hotmen.Masasabing nasa kanya na ang lahat dangan lamang at mahirap sya. Marami ang nagtataka sa biglaang pagsulpot ni Andrew sa Dexterville. Walang nakakakilala sa kanya kahit sino sa lugar. Ayaw rin naman nyang magkwento kapag tinatanong sya ng mga kapitbahay. Ngiti lamang ang kanyang tinutugon... Sa loob ng halos isang taon, ay tumira sya sa pinauupahang apartment ni Aling Pacita na sa kalauna'y tinawag na nyang nanay. Masipag si Andrew. Nagtitinda sya ng fishball, kikiam at sago sa araw at balot naman sa gabi. At dahil sa kanyang kasipagan ay nakakaipon na rin ang binata. Tinuturing nyang biyaya ang bawat araw na lumilipas. Subalit sa bawat pagpikit ng mga mata nya sa gabi ay di sya tantanan ng kanyang nakaraan.... "Andrew ano ba? Bakit kailangan mo pang umalis at pumuntang Maynila? Sino'ng kakilala mo don?" "Ma, kailangan kong gawin to. Sana ay maintindihan nyo." "Iniwan na nga ako ng papa mo. Pati ba naman ikaw?" Tuluyan ng napahagulgol ang nanay ni Andrew. "Ma naman eh. Babalik po ako. At sa pagbabalik kong iyon, kilala ko na ang tunay na ako.. At mas handa ko ng harapin ang lahat. Kailangan ko ang tiwala at panalangin nyo. Ma...." Biglang nagising si Andrew. Basa ng luha ang kanyang mga mata. Hanggang ngayo'y di pa rin sya tumatawag sa probinsya. Tiyak nyang nag-aalala na ang nanay nya. Kinuha ni Andrew ang picture frame sa tabi ng kanyang papag at tinitigan ang larawan doon.. Gabi-gabi na lang syang nananaginip at binabalot ng kalungkutan, subalit wala syang magawa, kailangan nyang harapin ang lahat. -----------------PRINCE CHARMING Maagang gumising si Andrew noong araw na iyon upang ihanda ang kanyang mga paninda. Masaya ang kanyang pakiramdam. Ramdam nya na iba ang araw na ito... May kakaiba. Tila espesyal. "Good morning nanay" Bati ni Andrew kay Aling Pacita. "Uy magandang umaga rin anak. Mukhang lalo kang kumikisig ah... Tiyak ubos na naman ang mga paninda mo nyan sa dami ng mga babae at bading na papakyaw sa tinda ng anak ko." Nangingiting tugon ni Aling Pacita. "Hahaha! Si nanay talaga. Naku sana ay magdilang anghel po kayo. Sa tingin ko po ay may magandang mangyayari ngayong araw na ito..." "At kelan ka pa naging manghuhula. E totoo namang ang daming nagkakagusto sa yo. Andyan at nabulok na nga sa ref ang mga bigay na prutas ni Lolit, patatas ni Melchor, suman ni Caring....?" "Si nanay talaga... Basta po." Naiiling na lang si Andrew sa pang-aalaska sa kanya ng matanda. "O sige kwentuhan mo ako mamaya pagdating mo ha. Ipagluluto ko pa si Domeng ng babaunin nya sa trabaho. Kung nag-aasawa ka na kasi edi sana may nag-aalaga na sayo. Masyado ka kasing pihikan" "Darating din po iyon nay." Lumabas na ng bahay si Andrew. Di na napansin ni Aling Pacita ang lungkot sa mukha ng binata... Hindi pa nailalapag ni Andrew sa mesa ang mga paninda ay pila na sa labas ang mga parukyano nya... "Hi Honey... Daan ka naman sa bahay ipagluluto kita ng ginataan yung maraming gata. Just for you hihihi" sagot ng babaeng may makapal na lipstick. "Ano'ng honey? Punyeta ka... Ang landi-landi mo. Maligo ka muna ano. Nakakahiya kay sugar baby ko... Baby unahin mo ako ha. Limampisong pisbol" Singit ng isang bading na may dala-dala pang basket ng mga panindang gulay. "Will you flis shat aff!!! I am his wayp. And don't you dare me... I dare enivadi. Okey?!!" Biglang sabat ng matabang babaeng may tatoo ng bulldog sa braso. Dahil sa pagsisingitan, natapon ang sauce ng fishballs ng binata. "Ah eh.. Wag po kayong mag-away bebentahan ko naman po kayo lahat.. Pila lang po." Natatawa na lamang si Andrew sa pag-aaway ng mga tao sa harap nya. Pero sanay na sya. Araw-araw ba naman kasing ganito ang nangyayari. Minsan pa nga ay may nagsabunutan sa kalye ng dahil sa asaran sa kung kanino sya mapupunta. Nakahinga din si Andrew matapos mapagbentahan ang mga kostumer nya. Pasalamat din sya na nang dahil sa kanyang mga suki ay nakakaipon sya ng pambayad sa renta. Kahit ang kapalit ay kurot sa braso at panakaw na halik sa pisngi ng mga bumibili sa kanya.. "Dad i want fishballs.... Bili mo ko. Please...." "Princess, kanina pa tayo nag-iikot dito sa subdivision wala naman tayong nakikitang nagtitinda ng fishballs. Sige pag may nakita ka, we will buy." Sya si Romeo Sullivan. 27 years old. 5'7" ang taas. Maputi at singkit ang mga mata. May magandang tubo ng balahibo sa katawan si Romeo. Clean cut ang gupit. Marami ang nagsasabi na hawig sya ni Dingdong Dantes. Sa unang pagkakakilala ay hindi mo agad iisipin na may anak na sya. Alaga sa work out ang kanyang katawan. kahit busy sya sa trabaho ay hindi nya nalilimutang dumaan sa paboritong gym. Dahil sa kanyang angking kakisigan, marami pa ring nagpapalipad hangin kay Romeo. Bata, matanda, babae o lalake. Sya na nga marahil ang maituturing na prince charming na bagay sa isang fairy tale. May isa syang anak, si Princess, limang taon. 22 years old pa lang sya ng mapikot sya ng kanyang kaklaseng si Brigette. At kahit kinasal sila ay hindi nya ito natutunang mahalin. Dahil dito ay nangibang bansa na lamang ang babae at di na muling nagbalik. Businessman si Romeo.At dahil galing din sya sa mahirap na pamilya ay maayos nyang pinakikitunguhan ang kanyang mga tauhan. Kaya naman ganoon na lamang ang respeto ng mga ito sa kanya. Bata pa lang si Romeo ay ramdam na nya na sya ay may pusong babae. Marami ng nakarelasyon si Romeo at karamihan sa ito ay ginamit lang sya. Kaya naman nangako si Romeo na ang susunod na lalakeng mamahalin ay iyong tapat at talagang mamahalin sya habambuhay. Bumalik sa kasalukuyan ang isipan ni Romeo ng marinig ang masayang boses ng anak. "Dad look, may nagtitinda ng fishballs. Yehey! Dad stop mo muna yung car bibili lang po ako." "Ok mag-iingat ka baby ha. May tatawagan lang si daddy." inabutan ni Romeo ng pera ang anak at kinuha ang cellphone upang tumawag sa opisina. Malayo pa lang ang kotse ay inisip na agad ni Andrew na mayaman ang may-ari nun. Mas kinagulat pa nya ang pagtigil ng sasakyan malapit sa kanyang kinapupuwestuhan. Bakit kaya? Imposible namang para bumili ng tinda nya. Ang mga mayayaman ay hindi kumakain ng street foods. Patuloy sa pagpupunas ng tumapon na sauce si Andrew ng may marinig syang nagsalita. "Hi kuya. Pabili po ng fishballs. P50.00 po." Napacute namang bata nito. Sa isip-isip ni Andrew. Siguradong gwapo din ang tatay nya. Sya kaya ang anak ng may-ari ng sasakyan? "Hi baby, ang cute mo naman. Andami mo naman yatang bibilhing fishballs, baka magalit ang mommy mo." "Wala na po akong mommy. Pero andyan po sa car ang daddy ko. Di po magagalit yun kasi pareho po naming favorite ang fishballs. Alam mo po, gwapo daddy ko. Pareho po kayo" "Ah talaga?" Tinitigan ni Andrew ang lalake sa driver's seat at dahil hindi naman tinted ang sasakyan ay nakita nya ang lalake na may kausap sa telepono. Biglang bumilis ang tibok ng dibdib ni Andrew. Matagal na rin syang hindi nakaramdam ng ganoon. At alam nyang isa lang ang ibig sabihin non. May pagtingin na sya sa lalake. Yon ang kinaiinis nyasa sarili. Pihikan sya sa pagpili ng mamahalin subalit pag tinamaan naman ay mabilis pa sa kidlat kung sya ay umibig. "Kuya?" Nagtataka na si Princess sa kinikilos ni Andrew. "Ano iyon?" "Fishball po ang sabi ko hindi po kikiam... Hihihihi." Namula sa hiya si Andrew ng makitang kikiam nga ang tinutusok nya. Eto na ang isang palatandaan na sya ay umiibig. Nagiging mali-mali. Noon bumaba ng sasakyan si Romeo. Nakalight blue long sleeves sya with tie and black slacks. Maayos din ang pagkakasuklay ng kanyang buhok. Hindi tuloy maikakaila ang malaking bukol sa pagitan ng kanyang mga hita. Napalunok na lamang si Andrew sa kanyang nakita. Nalimutan na rin ng binata kung ilang fishballs ang natusok nya. "Hi daddy." "O Princess, baka naman kinukulit mo na si manong ha." "Manong pala ha? Hmp... Kung halikan kaya kita ngayon." Wala sa sariling bulong ni Andrew. "Sino po hahalikan?" tanong ni Princess. "Ha ah eh... Wala sabi ko ang cute mo para kang manika." Pinagpapawisan na si Andrew. Napakamot naman ng ulo si Princess. "Hi. I'm Romeo." "Hi. Andrew po sir." "Wag mo na akong tawaging sir. Sya nga pala anak ko si Princess." "Hi Princess. Mahilig po pala kayo sa fishball. Kasi ang alam ko po sa mga mayayaman e hindi kumakain ng pagkaing kalye." "Ha? hindi ah. Paborito namin yang mag-ama. Kanina pa nga ako kinukulit ng anak ko para maghanap ng fishball. Dito ka ba lagi nakapwesto? Para dito na lang kami lagi bibili. Matamis ba ang sauce mo?" "Oo naman. Sige dito na lang kayo bumili. Ipagrereserve ko na kayo." "Sige damihan mo ang sweet sauce. O anak narinig mo ha. Ang lakas talaga natin sa Kuya Andrew mo hehehe." "Baka crush ka nya daddy. hihihi Ok lang pareho naman po kayong cute. Parang Sam and Piolo hihihihi" Aba at nakuha pa akong biruin ng bata. Naku maaga akong mabubuking nito. Ang sarap tusukin. "Naku pagpasensyahan mo na anak ko. Mahilig talagang magbiro yan." "Ok lang...." Nag-iinit na ang tenga ko. Ang pula na sigurado ng mukha ko. "Andrew..." "Bakit po?" Tanong ko sa kanya habang nagsasalin ng sauce sa plastic. "Sabi ko damihan mo ang sweet sauce hindi suka hehehe...." "Crush ka nga nya daddy.... No doubt hihihihi..." Buking! ----------------LOVE, IS THAT YOU? Mula nga noon ay araw-araw ng bumibili sa kanya ang mag-ama. At naaaliw sya sa pagiging makulit ni Princess kahit pa muntik na syang mapaamin na may gusto nga sya sa tatay nito. Nagsasalin si Andrew sa kawali ng mga hilaw pang fishball ng tumunog ang cellphone nya. From: ROMEO Hi Andrew. Musta? Busy ka ba tonight? May problema kasi ako eh. Kailangan ko ng makakausap... Kung ok lang, susunduin kita sa haus mo around 7pm. See yah Ha, totoo ba ito? Kahit pilit itanggi ng isipan ni Andrew ay kinikilig naman ang puso nya sa isiping makakasama nya ng ilang oras si Romeo. Sa totoo lang, matagal na nyang gustong hilingin sa lalaki na lumabas sila subalit lagi syang pinapangunahan ng hiya Hindi kaya may gusto din sa kanya ang lalaki? Alas tres pa lang ng hapon ay nagligpit na sya ng mga paninda. Nagpagupit, nagshower at nagbihis ng maayos si Andrew. Kailangan nyang paghandaan ang pagdating ng lalake sa parola este ng prince charming nya. =) 7pm ng may pumaradang sasakyan sa harapan ng apartment ni Andrew. Si Romeo na yun tiyak. Bumaba sya ng bahay at nagpaalam kay Aling Pacita. Paglabas nya, nakita nya si Romeo kumakaway sa kanya mula sa driver's seat ng sasakyan. "Ang gwapo talaga ng Prince Charming ko.. Hayy... Sana sya na." tila nangangarap na bulong ni Andrew sa sarili. Binuksan ni Romeo ang pinto ng kotse at sumakay na si Andrew. Noon lang napansin ni Romeo ang mga pagbabago sa binata. Mas napansin ang kagwapuhan nito ng magpagupit at pumorma. Nang titigan sya ni Andrew at ngumiti ito ay tila ginayuma si Romeo.. Pinakiramdaman nya ang kanyang sarili at natanto nyang purong pagmamahal ang nadarama nya kay Andrew. "Good evening Andrew. You're so cute tonight." "Hahaha. Sabi ko na eh. Sa gabi lang ako cute. Hahaha!" Kinikilig ang puso ni Romeo. Nawiwili syang panoorin si Andrew sa pagtawa nito. Parang ang lahat ng problema nya ay biglang nawala. Sa sandaling panahon ay pinasaya sya ng binata. "I'm serious Andrew. The truth is you're stealing my heart..." Masuyong hinawakan ni Romeo ang kamay ni Andrew at pinisil iyon. Tulala lamang si Andrew sa ginawa ni Romeo. Mahal na ba sya ng binata? Bihirang mangyari sa buhay ng tao na ang kanyang iniibig ay mahal din sya, at kug ito nga ang nangyayari sa kanya ngayon, wala na syang mahihiling pa. Biglang pumasok sa isipan ni Andrew ang kanyang ina. "Dont't worry ma, malapit na tayong magkita." sa isip ni Andrew. Pinisil muli ni Romeo ang kamay ng binata at saka pinaandar ang sasakyan. ----------------YES IT'S LOVE "Kelan ka huling nainlove?" Nagulat si Andrew sa tanong ni Romeo. Pinagpapawisan sya kahit na airconditioned ang sasakyan.... "Ako? Nainlove? Ah.. Matagal na? Di ko na nga alam ang pakiramdam ng in love. I admit pihikan ako sa pagpili. Pero mabilis akong mafall sa isang tao lalo na kung mabait." "May pag-asa ba ako?" "Ah eh... Sa totoo lang pinapakiramdaman ko pa ang sarili ko. At takot akong masaktan uli... Tsaka...." "Andrew, Isang tanong, isang sagot. Mahal mo ba ako?" Pinark nya sa madilim na bahagi ng daan ang sasakyan. At tinitigan sa mata ang katabi. "Mahal na kita noon pa..." nahihiyang tugon ni Andrew. Iyon lamang ang hinihintay na sagot ni Romeo. Niyakap ni Romeo si Andrew at siniil ito ng halik. Di na nahiya pa si Andrew at sya na mismo ang humawak sa batok ni Romeo... Nilabas na rin nya ang kanyang dila at pilit pinapasok iyon sa bibig ng kapareha... Nakadagdag pa sa romantikong gabi ang mumunting liwanag na nagmumula sa headlight ng sasakyan... Gamit ang kaliwang kamay, hinubad ni Andrew ang pagkakasuot ng necktie ni Romeo at hinubad ang suot nitong longsleeves. Habang ang kanang kamay ay patuloy na naglalaro at lumalamas sa iba't ibang bahagi ng katawan ng kanyang kapareha. Nang matagpuan ang sinturon ay kinalas ang pagkakabuckle niyon at pilis pinasok ang kamay sa loob... Ang laki ng ari ni Romeo... Halos di magkamayaw ang kamay nya sa pagdakot sa titi ng kapareha. "Ahhhhh.... Ang sarap nyan Andrew. Ang init ng kamay mo.... Ohhhhh... Sige pisilin mo pa. Sayong sayo yan." Wala na sa sarili si Romeo. Nakapikit ang mga mata habang di malaman kung saan ipapaling ang mukha. Nakasando na lamang si Romeo. At dahil nahihirapan, niyakap nya si Andrew, at sinenyasang lumipat sila sa likuran ng sasakyan... Hinubad na rin ni Andrew ang tshirt na suot nya at lumabas ang maskuladong katawan nito. Lalo lamang nag-ulol sa libog si Romeo at dinilaan agad ang leeg ni Andrew... "Ahhhh Romeo ano iyang ginagawa mo? Ang sarap nyan.. Ahhhhh..... Puta ang sarap. Wag mong tigilan...." Kahit na aircon ang kotse ay pinagpapawisan ang dalawa. Init na likha ng kanilang pananabik sa isa't isa... Patuloy ang kanilang masuyong halikan. Humiga sa upuan si Andrew at tinaas ang kanang paa sa sandalan ng driver's seat. Nakaunan naman sa ilalim ng kanyang ulo ang kanyang dalawang kamay. Kitang-kita ang malagong balahibo sa kilikili ng binata. Tila isa syang putahe na nakalatag sa hapag. Napakaganda ng tubo ng buhok sa katawan ni Andrew... Ang pinong tubo nito sa dibdib nya ay tuloy-tuloy sa kanyang tyan at kumapal sa dakong pusod nya. At tumuloy pa sa bulbol ng binata. Ang ari naman ni Andrew ay humigit-kumulang otso pulgada. Makinis, hindi masyadong maugat. May pre-cum na lumalabas sa ulo ng ari nya na sa laki ay iisipin mong wawasak sa sinumang papasukin nito. Biniyayaan talaga ang binata. Walang inaksayang panahon si Romeo at agad sinunggaban ang ari ni Andrew. Walang amoy sa katawan si Andrew. Mas lalong nalibugan si Romeo, dahil malinis sa katawan sa ang mahal nya. "Andrew... Ohhhhhh napakasarap mo!!! Ahhhhhhh......." "Ang galing mo Romeo.... Ahhh Ang sarrrappppp sayong sayo lang yan... Sige isubo mo lahat. Oh shittt!!! ang galing mo!" Kung hindi lamang nakasara ang binatana ng sasakyan, malamang ay narinig na ng mga motoristang dumaraan ang ungol ng dalawa. "Ahhh... Malapit na akong labasan Romeo... Lunukin mo lahat please....." Hindi lumulunok ng tamod si Romeo subalit dahil sa pagmamahal nya kay Andrew ay buong puso nya itong gagawin. "Ayan na.. Romeo Ahhh Ayannn naaaaaaaaaaahhhhh..... Oooohhh Ssshhhiiitttt!!!!" Matamis ang katas ni Andrew kaya naman nilunok nya ang hanggang kahuli-hulihang patak ang katas nito.. Hindi lumambot ang titi ni Andrew. At ngayon, mapapahiya ang mga porn stars sa posisyon ng dalawa. Nakaupo ng pabukaka si Romeo sa back seat at nakaupo naman si Andrew sa kandungan nya. Parehong nakababa na ang pantalon at underwear ng dalawa... "Dahan-dahanin mo lang ako Romeo... First time kong magpapafuck" Kinuha ni Romeo ang lotion sa bag nya at pinahid sa butas na pwet ni Andrew... Unti-unti nyang pinasok ang panggitnang daliri nya. Sa una'y napangiwi ang lalake. Subalit ng lumaon ang sakit ay napalitan ng sarap.. Makalipas ang ilang minuto pinasok na ni Romeo ang pangalawang daliri nya, sumunod ang pangatlo.... Tila naeenjoy na ni Andrew ang pagdiliri ni Romeo sa butas nya. Nilabas ni Romeo ang mga daliri nya sa butas ng pwet ni Andrew at pinahiran ng lotion ang pitong pulgada nyang ari. Itinutok nya ang ari sa butas ni Andrew at unti unting pinaupo ang binata.. "Ahhhh.... Ahhhh... Ang sarap nyan Romeo. Wag mong tigilan Ahhhhhhh" "Ang init ng loob mo Andrew... Ahhhh ako na ang asawa mo pwede ba?" "Oo sige buntisin mo ako Romeo.... Ahhhh" "I love you..." "I love you too..." Ilang beses pang nilabasan ang dalawa... Nang humupa ang kanilang mga init, isang bagay lang ang pumasok sa isip ng dalawa.. Mahal na nila ang isa't isa. At ito ang pag-ibig na kanilang ipaglalaban at hindi isusuko kailanman... ----------------EVIL WITCH Excited si Andrew ng araw na iyon. May date sila ni Romeo. At isasama nila si Princess... Kung maaari nga lamang ay sya na ang ituring na nanay nito. Nakabihis na si Andrew ng tumawag si Romeo... "Mahal, postponed muna natin ang date natin today. Emergency po. Don't worry everything's fine. I will call you again later. Bye" Kinutuban si Andrew. Lumabas sya ng bahay at pumara ng dumaang jeep. Dahil alam naman nya kung saan nakatira si Romeo ay pupuntahan nya ito. "Mahal ko sya Brigette...." "Mahal? Hindi ka ba nahihiya? For God sake Romeo! Pareho kayong lalake!" "You're bad! I hate you mama. I like daddy Andrew.... Huhuhu" Napayakap na si Princess sa ama. "Look what you've done. Dinamay nyo pa ang anak ko sa mga kabalahuraan nyo!" "Lower your voice Brigette..." "Romeo...." Sabay-sabay na napalingon ang tatlo sa pinto. Doon nila nakita ang bagong dating na si Andrew. "So he's the one." Sarkastikong sabi ni Brigette. "Gwapo nga pala kaya naman patay na patay ka. Hahahaha!" Lumapit si Brigette kay Andrew sabay sampal ng malakas dito. "Mang-aagaw! Bakla!" Akmang sasampalin muli ni Brigette si Andrew ng lumapit si Romeo at pigilan ang kamay nito. "DON'T YOU DARE HURT HIM KUNG AYAW MONG SAKTAN KITA AT MALIMUTAN KONG IKAW ANG NANAY NI PRINCESS!!!!" "You're bad mommy! Huhuhu. You're bad!!!" Nagulat si Brigette sa mga pangyayari. Di nya inaasahang magagawa nya iyon. Marahil ay dahil sa sobrang pagmamahal kay Romeo. Minsan na nyang napikot ang binata at sa tingin nya sa pagmamahalan ng dalawa ay malabo nyang makuha nya uli ang damdamin ng lalaking tangi nyang tinatangi. Umiiyak sya ng sumakay ng kanyang sasakyan at sinuko na ang pag-ibig sa minamahal.... ----------------AND THEY LIVE.... Hindi makatulog si Andrew ng gabing iyon. Nasa malalim syang pag-iisip.... Pinatunayan na ng mag-ama ang tunay na pagmamahal sa kanya. Panahon na upang suklian naman nya ito. "Good morning mahal. Pupunta ako sa probinsya ngayon. Gusto ko sana kayong ipasyal ni Princess, pwede ba?" Iyon ang kanyang sinabi kay Romeo ilang oras na ang nakalilipas. Katabi nya ngayon at natutulog sa sasakyan ang lalakeng iniibig. Si Princess naman ay masayang nakatingin sa palayan sa labas ng sasakyan... Bumibyahe sila patungong Tarlac City, sa bayan kung saan sya ay lumaki, natutuong umibig at masaktan... Unti-unting gumalaw ang si Romeo at nagmulat ng mata. "Hon, nasaan na tayo?" "Malapit na mahal, 20minutes nasa bahay na tayo." "Talaga daddy Andrew? Yehey mamimeet ko na rin si lola. I'm excited to see her. Magugustuhan nya kaya ako?" tanong ni Princess "Oo naman sweetie, cute ka kasi at mabait." Napangiti na si Andrew. Naikwento nya sa mag-ama na dalawa na lamang sila ng mama nya na magkasama sa buhay. At ngayon ay ipapakilala nya ang mga ito sa magulang nya. Sa una'y di pa sigurado sa sagot si Romeo subalit ng sabihin ni Andrew na matagal na nyang pinaghandaan ang sandaling ito ay umoo na rin ang lalake. Ilang minuto pa ay binabagtas na nila ang kalsada kung saan ay may malawak na tubuhan sa magkabilang bahagi ng daan. Kahit saan mo ibaling ang iyong tingin ay pawang tubo at iba pang uri ng pananim ang iyong makikita.Wala ring pahinga ang mga tao sa paggawa sa bukid. Nang dumaan ang kanilang van ay napatigil sandali ang mga tao sa kanilang ginagawa at pilit inaaninag ang mga taong sakay nito. Binuksan ni Andrew ang bintana ng sasakyan at saka kumaway. Biglang natuwa ang mga manggagawa at binaba ang kanilang gamit sa pagtatanim. Patakbo silang sumunod sa sasakyan. "Kilala mo sila honey?" "Oo naman mahal. Dito ako lumaki. Wag kang mag-alala mamaya makikilala mo rin sila." Ngumiti si Andrew at hinalikan sa labi si Romeo. "Ang sipag pala ng asawa ko. Dahil mula pagkabata ay nagtrabaho na sya sa bukid.." Sa loob-loob ni Romeo. Ilang sandali pa ay huminto sila sa harapan ng isang mansion . "Maligayang pagbabalik po!" Ang sabay-sabay na pagbati ng mga tao sa paligid nya... Lahat sila ay kakikitaan mo ng tuwa sa muling pagkakakita sa kanya. "Hon?" naguguluhang tanong ni Romeo. Ngumiti lamang si Andrew. "Tara na sa taas. Doon ko ikukuwento ang lahat." Sumunod na si Andrew sa iniibig kahit sya ay lubos pa ring naguguluhan. Kung nagulat si Romeo sa ganda ng tanawin sa labas... Mas namangha sya sa kagandahan ng bahay na bumungad sa kanya. Kumpleto sa lahat ng makabagong gamit. Di maitatanggi na bahay ito ng isang alta-sosyedad na pamilya. Di nakaligtas kay Romeo ang family portrait sa dingding. At lalo syang naguluhan... "Anak ko!" Sigaw ng isang babae na sa tingin nya ay nasa animnapu na ang edad. At sa kabila ng mga puti nitong buhok ay masasabi mong may angking ganda ang matanda. "Ma, I miss you so much..." Tinakbo ni Andrew ang babaeng tinatawag nyang mama. "Kumusta na ang unico hijo ko?" Mangiyak-ngiyak na ang matanda sa pagtatanong. Tiningnan nya ang anak mula ulo hanggang paa. Wari ay tinitingnan kung ano ang nagbago dito. Nang matiyak na okey naman ang anay ay niyakap nya ito. "Namiss kita ma. Dont' worry walang nagbago sa akin. Syanga pala, i want you to meet Romeo, my fiance and his daughter Princess." "Kumusta po?" Ang nangingiming sagot ni Romeo. Nagmano sya sa mama ni Andrew.. Ngiti lamang ang sinukli ng matanda. "Hi po. Can i call you my lola?" tanong ni Princess sa matanda. "Ang cute namang bata nito. Ikaw si Princess diba... Ok lang from now on apo na kita..." Di mapagsidlan ang kasiyahan ni Donya Mary. Sa wakas ay natagpuan na rin ng anak ang matagal na nyang hinahanap. Matapos halikan ang bata, humarap na ang matanda kay Romeo at patuloy syang nagsalita. "Alam kong naguguluhan ka hijo. Ako nga pala si Mary ang mama ni Andrew. Marahil ay itatanong mo kung paano napadpad si Andrew sa inyong lugar. Isang taon na mula ng iwan ng anak ko ang aming probinsya. Pilit ko syang tinatanong kung ano ang dahilan at kailangan pa nyang magMaynila. Ang tangi nyang sinasagot ay upang hanapin ang tunay na sya. At sa tingin ko mabuti kang tao. Mapalad ang anak ko at tama sya sa pagkakapili nya. Ayoko ng masaktan ang aking anak. Dahil mas lalo akong nasasaktan sa bawat sakit na nararamdaman nya." Maluha-luhang pagsasalaysay ni Donya Mary. "Totoo yun mahal. Sawa na ako sa buhay na walang patutunguhan. Sa totoo lang, kung gugustuhin ko ay marami ang gustong magpakasal sa akin. Subalit ano ang batayan? Sigurado namang ang karamihan sa kanila ay pera ko lang ang habol. Pasensya ka na kung nadamay ka sa aking pagkukunwari. Ginawa ko lamang iyon upang makakilala ng taong handa akong mahalin sa habampanahon at kaya akong tanggapin sa kung ano ako... Laking pasasalamat ko at dumating ka sa aking buhay..." Kahit naguguluhan ay masaya si Romeo sa kanyang narinig. Mahal nya si Andrew at kahit kailan ay handa nya itong ipaglaban gaya ng pakikipaglaban nya kay Brigette para dito. "Romeo, mahal mo pa rin ba ako sa kabila ng lahat?" Kinakabahan si Andrew sa maaaring isagot ng iniibig. Subalit tinatagan nya ang sarili. Kailangan nyang tanggapin ang lahat, mangahulugan man ito ng panibagong paghihinagpis para sa puso nya. "Hon, Kahit ano pa ang itsura mo. Kahit ikaw pa ang pinakamahirap na nilalang sa mundo... Mamahalin pa rin kita. Unang araw pa lang tayong nagkakasama, minahal na kita ng higit pa sa aking sarili. Sana'y paniwalaan mo ako... Ang tanging hiling ko lamang ay makasama ka. At masaya na ako don. At ngayong binigay ka Nya sa akin, nakita ko kung paano mo kami tinanggap ng anak ko ng bukal sa iyong puso... At sa tingin ko, sa sobrang pagmamahal ko sayo ay walang sinumang maaaring makasira sa atin." Umiiyak na si Romeo. "I love you mahal. Hindi mo alam kung gaano mo ako pinasaya..." At muli ay naglapat ang labi ng dalawa. Ang dalawang pusong tunay na nagmamahalan. Sa isang sulok ng bahay ay masayang pinagmamasdan nina Dona Mary at Princess sina Andrew at Romeo. Kahit sila ay masaya sa pagkakatagpo ng dalawang taong pinagbuklod ng tadhana at ngayo'y nangangakong mamahalin ang bawat isa ng higit sa kanilang buhay... ----------------....HAPPILY EVER AFTER! Siya na siguro ang pinakamasayang tao sa balat ng lupa. Ang daming nagmamahal sa kanya. Andyan ang mama nya, si Princess at lalong-lalo na si Romeo na mas lalo nyang minamahal sa bawat oras na lumilipas. Dalawang taon na ang nakakaraan. Narito sila ngayon sa California upang pagbuklurin ng sakramentong mag-uugnay sa kanila bilang isa. Napakakisig ni Andrew sa suot nyang coat and tie. Gayun din si Romeo. Di mo iisiping ang dalawang lalakeng ito ay ikakasal sa isa't isa. Lubhang misteryoso ang pag-ibig... Kakikitaan mo ng inggit at paghanga ang mukha ng mga kaibigan at kakilalang umattend sa mahalagang pagtitipong iyon. Natatanaw pa lang ni Andrew ang pakakasalan sa altar ay naiiyak na sya.. Nanginginig ang tuhod nya sa bawat hakbang. Ganito pala ang pakiramdam... Hindi nya akalaing matutupad ang araw na ito... Nasa harapan nya at naglalakad ang munting prinsesa sa kanyang buhay. At masasabi nyang sya si Cinderella at parang fairy tale ang buhay nya.... "The vows you are about to take are to be made in the name of God, who is judge of all and who knows all the secrets of our hearts: therefore if either of you knows a reason why you may not lawfully marry, you must declare it now." Masayang-masaya si Andrew sa pagdating ng araw na ito. Maaaring ang kanilang pagsasama ay mali sa mata ng nakararami subalit ito ang landas na pinili nya at kahit ulitin ang lahat, ito pa rin ang tahaking pipiliin nya.... "Andrew, will you take Romeo to be your husband? Will you love him, comfort him, honour and protect him, and, forsaking all others, be faithful to him as long as you both shall live?" Tiningnan nya muna ang kanyang mama na noo'y masayang nakatingin sa kanilang dalawa at katabi ang tinuturing na apo nya... "I will" Bawat isa sa mga taong naroon ay piping saksi sa wagas at tunay na pagmamahalan ng dalawang nilalang na pinagbuklod ng tadhana. Bawat isa ay nananalanging ang kanyang kapalaran ay umikot din gaya ng tadhana ng dalawa.... "I, Romeo, take you, Andrew to be my husband, to have and to hold from this day forward; for better, for worse, for richer, for poorer, in sickness and in health, to love and to cherish, till death us do part, according to God's holy law; and this is my solemn vow." At sa paglalapat ng kanilang mga labi, iisa lamang ang tinitibok ng puso nila... Mahal Kita... Ngayon... Bukas.... At kailanman. Thank you for reading Unang Tikim... Sa Piling ni Kuya Serge, At Ang MVP ng Buhay Ko. This is my 3rd story. Sana po ay nagustuhan ninyo... kwentongmalilibog2026@gmail.com