Bayad

by: creexs

Naniniwala lang ako sa sarili ko. Naniniwalang kaya ko. Iba na raw ang ugali ko mula pa pagkabata dahil sa walang kinagisnang ama. Oo. Bunga ako ng katangahan ng ina ko nung kadalagahan niya. Ayon sa mga kwento ng nanay ko. Marami raw nagkakagusto sa tatay ko nun. Habulin, kumbaga, ng mga babae. Isa na run ang nanay. Lagi raw buka ng bibig niya yung pangalan niya. Enrico Salvador. Oo, pangalan nga ng tatay ko yun. Sabi niya, nagustuhan niya ang si tatay dahil mestisohin na'y mabait, matalino, at masipag pa. Kaya gumawa siya ng paraan para mapasakanya ang tatay ko. Nilasing niya si tatay sa isang party at dun na siya nagpakasaya at nagpabinhi upang mabuntis siya at syempre para may panghawakan ang nanay ko kapag nabuntis na siya. Pagkatapos masabi na nagkaroon ng bunga ang nangyari sa kanila ni nanay, biglang nawala si tatay. Tinakbuhan niya ang tanga kong nanay. At yun nga. Ako yung bunga. Pero sabi ni nanay, nakuha ko raw ang kagwapuhan ng tatay ko. Parang ako raw siya, di nga lang mabait at masipag. Aminado naman ako. Lakwatsero kasi ako. Nagka-cutting classes. Adik sa computer games. Pero aminado rin ako na mahal ko siya. Mahal ko ang nanay ko. Siyempre, nanay ko yun eh. Hindi ko lang alam kung bakit ko siya palaging hindi sinusunod. --- "Punyeta," narinig ko na naman yung matinis na boses ng demonyong landlady naming. "Pa'no na? Malulugi ako pag hindi na kayo nagbayad ngayon. Kung di rin lang kayo makakapagbayad, lumayas na kayo kundi ipapapulis ko kayo." Dahil sa tabi-tabi yung bahay sa amin, dumagundong talaga yung boses ni Aling Berta. Siyempre, lahat ng mga kapitbahay namin, napadungaw sa bintana para mapanood kami. Siyempre, kami yung bida at si Aling Berta yung kontrabida sa ngayon. Oo nga pala, araw na naman pala ng pagbabayad ng renta ngayon. Pa'no yun? Ang alam ko, hindi na kakasya yung perang naiwan mula sa sweldo ni nanay. Bakit kasi ang daming babayarin? Nagbayad lang ng utang si nanay pero eto, parang mangungutang na naman para sa renta. Pa'no yan? Pinakiusapan ni nanay si Aling Berta para ipagliban ang pagbabayad pero hanggang bukas na lang ang bibigay niyang palugit. Pumayag na rin ang nanay nang hindi na makahingi pa ng mas mahabahabang palugit. Baka makapag-isip na rin ng paraan si nanay mamaya. Pagkatapos umalis ni Aling Berta, inutusan ako ni nanay na mag-impake na ng mga gamit. Tatakas raw kami mamayang madaling araw. Tatatakas. Tatakas at iiwan na nakabinbin ang utang sa utak ni Aling Berta. Kaya lang, wala akong kakilalang maaari naming lipatan. Ayoko naming matulog sa bangketa. Hindi ko pa nararanasan pero ayoko. "Saan naman tayo titira?" "Bahala na." Nakita ko nga sa mukha ng nanay ang pagkabahala. Kahit di siguro niya sabihin, masasabi kong nababahala siya. "Baka may iba pang paraan, 'nay?" "Wala na 'nak. Ala na akong maisip na magpapautang sa atin." Batid kong maluluha na siya. "Pati nga Ninang mo kinausap ko na pero gipit daw ngayon e," pagpapatuloy niya. "Akong bahala." Tinignan na lang ako ni inay at hinatid ng tingin habang palabas ako ng bahay. Nasa daan na ako. Dahan-dahanng pinapabayaan ang mga pang tunguhin ang kawalan habang nag-iisip ako ng paraan. Pa'no? Hindi ko alam kung pa'no. Medyo dumidilim na. magandang panoorin ang mga batang masayang naglalarong piko sa may bakanteng lote sa tabi ng bahay ni Aling Berta. Sa tabi nila'y mga magulang nilang nagmamadyong. Aha! Nandun rin si Aling Berta. Naubusan siguro ng pang-madyong kaya nangulit sa amin kanina. Dumeretso na ako, baka pa ako Makita ni Aling Berta at pagtatalakan pa ako. Kailangan ko nang mag-isip kung paano makakakuha ng pambayad ng renta. Nakita ko yung sikat na restawran sa may dulo ng kalye. Napaisip. Hindi ako makakahiram diyan ng pera sa isang gabing trabaho lang. Muli, dumiretso na naman akong maglakad. Nakakasalubong ang mga taong parang may hinahabol kung maglakad. Nagmamadali. Pagod sa buong araw na paggalaw. Nabangga ko ung isa. Nahulog yung laman ng plastic na dala niya. Siyempre tinulungan ko siya. Toga. Oo nga, gagradweyt na pala ako sa Biyernes. Pero hindi ko masabi-sabi kay nanay na may babayarang mga toga at kung anu-ano pa para sa graduation ceremony. Naghihirap na nga. Wala na ngang pambayad. Tang-inang graduation yan. Parang hindi pa ata ako makakagradweyt. Punyetang buhay 'to. --- Pang-ilang libre na ito ng kabarkada ko. Kung tutuusin, siya na lang palagi bumubusog sa amin. Alam naman naming nagko-call boy siya. Side-line lang daw. Pang-tuition. Ayon sa mga kwento niya, tumatambay siya sa gilid ng lumang sinehan sa may kanto hanggang sa may makipagtawaran sa kanya. Sabi niya, "kahit isang bakla lang yan mga p're, makakakuha ka na ng pang-tuition." Nagmamayabang. Nangungunsinti. "Pareho kayong masasarapan, pero ikaw ang binabayaran." --- Nakarating na ako sa madilim na gilid ng sinehan. Naghintay. Isang mama ang lumapit matapos ang isang oras. Kanina ko pa siyang napapansing pabalik-balik sa pwesto niya sa kabilang kalsada. Maayos ang postura pero hindi ko masyadong maaninag. Ang sigurado ako, naka-polo at nakapantalon ng maong. Hindi malaki yung tiyan. Tumawid siya ng kalsada. Dumaan. Dumaan uli. Tapos sumandal sa pader na sinasandalan ko. Medyo malayo pero narinig ko parin yung boses niya. "Magkano?" tanong niya. Hindi siya nakaharap sa akin pero alam kong ako ang kausap niya. "Dalawang libo," sabi ko. Sinobrahan ko mula sa one-five na pambayad ng renta. "Mahal naman, boy," tila nakikipagtawaran. "Kelangan eh." Sabi ng kabarkada ko kahit mataas presyo mo, papayag parin yan. Walang barat na bakla. Gagastos yang mga yan para sa libog nila. Pumayag rin siya at nagtawag ng taxi. Dinala niya ako sa isang motel. Pagpasok namin sa kwarto roon, dun ko lang naaninag nang maliwanagan kung anong itsura niya. Kung di mo siya kilala, mapagkakamalan mo talaga siyang tunay na lalaki. Maayos manamit, mestisuhin, at mukhang binata pa. hindi rin malambot yung paggalaw niya. Ngumiti siya sa akin. "Ready ka na?" "Sige lang." Kinakabhan ako. First time, kumbaga. Nakapanood na ako ng bold pero puro babae sa lalaki o di kaya'y babae sa babae. Hindi ko alam kung paano sa parehong lalaki. Ang alam ko, ayun sa pinagkukuwentuhan ng mga kabarkada ko, ipapasok daw sa puwet yung ari ng lalaki o di kaya'y blow job. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa mga ganitong sitwasyon. Dapat pala nagtanong ako nang nadtanong sa kabarkada ko noon. Hindi ko siya magawang lambingin. Pucha. Hindi ko kabisado yung mga kokote ng mga iyan. Limapit siya sa akin. Dahan-dahan. Parang pinapadama niyang mabagal talaga ang oras. Tiningala ko siya. Mas matangkad siya ng kaunti. Hinawakan niya muna yung baba ko. Tapos iniangat niya ito ng bahagya. Iniwas ko yung tingin ko sa kanya. Hindi makatingin. Nahihiya ako sa nangyayari. Parang hawak niya ako. Parang ang liit-liit ko. Nakatitig parin siya sa mukha ko nang hubarin niya yung t-shirt ko. Nakatayo pa rin ako. Hinimas niya yung katawan kong katamtaman lang ang laki. Dahil siguro sa madalas na pagbabasketball.hinawakan niya yung dibdib ko. Hinimas. Pababa hanggang sa pusod ko. Nakiliti ako. Nalilibugan. Napapapikit. Inalis na rin niya yung medias at rubber shoes ko. Tapos ay ang pantalon. Naka-brief na lang ako nang titigan niya yung banding may bukol. Hinimas niya yun. Ramdam kong tigas na tigas na ako. Hindi niya muna inalis yung brief ko. Siya naman ang naghubad. Maganda nga yung katawan niya. Nagdyi-gym.pero hindi ganun ka build-up ang katawan niya. Inalis niyang lahat. Tapos ay niyakap ako. Hanggang sa mapahiga na kami sa kama. Hinalikan niya ako sa labi. Sa una, nagpumiglas ako. Hindi ko kaya. Parang tinatapakan ang pagkalalaki ko. Naisip ko na lang na girl friend ko na lang yung hinahalikan ko. Kakaiba. Mainit. Naghalikan kami habang hinahawak-hawakan niya ang katawan ko. Hinimas-himas. Bumaba ang halik niya. Sa dibdib ko naman. Sinuso niya. Tapos bumaba pa. Pababa. Pababa. Naramdaman kong inalis niya yung brief ko. Pagkatapos tinitigan niya yung natuklasan niya roon. Dinilaan. Isinubo. Tinitigan niya yung katawan ko. Napangiti nang napansin niyang tinitigasan ako. Hinawakan niya yung parteng iyon. Hinimas. Pagkatapos ay hinalikan. Dinilaan. At isinubo. Inaamin ko, sarap na sarap ako. Hindi ko maiwasang mapapikit at mapaungol. Iba. Nabitin ako nang itigil niya yung ginagawa niya at nagpunta ng C.R. Maliligo raw muna siya. Narinig ko na binubuksan niya yung shower. Tumingin ako sa paligid. Puti ang kabuuang kulay ng kwarto. Hindi malalamang grabeng dumi pala ang nasasaksihan nito araw-araw. Naisip ko rin siya. Bihasa na siya sa mga ganitong mga bagay. Sinu-sino pa kaya yung mga nakalaro niya sa mga kwartong katulad nito? Nakalaro rin ba niya yung ka-barkada ko? Napatingin ako sa sahig. Nandun parin yung mga damit naming pinagtanggalan kanina. Makalat. Nakita ko yung pantalon niya, hinanap yung pitaka nito. Pagkatapos kong makuha, dalidali kong isinuot yung mga damit ko at umalis na sa lugar na iyon. --- Sa wakas, makakapagbayad na kami ng bahay bukas. Kaya ko pala eh. Nasa taxi na ako nang tignan ko kung magkano yung laman ng wallet niya. May anim na tig-iisang libo, limang isandaan, at dalawang bente. Kinuha kong lahat iyon. Itatapon ko n asana yung wallet niya nang maisipan kong kalkalin pa yung ibang bagay na nandoon. Malay natin, baka may mga nakaipit pang pera, saying rin. Yung I.D. niya yung una kong tinignan. Bata palang yung picture na nandoon. Sa ibaba ng picture ay yung pangalan niyang Enrico Salvador. Thank you po sa pagbasa... also read my other story here at www.kwentongkalibugan.net entitled "Oo na"