Back to stories

kwentongkalibugan.net

Ang Mokong Ng Buhay Ko

by: nathan

Found a problem with this story? Please report it for review.

Report This Story

Reading Tools

Saved for this browser

Advertise With Us

Promote your brand, service, or business to our readers.

Contact: kwentongmalilibog2026@gmail.com
Ang Mokong Ng Buhay Ko cover image

by: nathan

Ako si nathan, di ko tunay na pangalan. Ako ay 26 years old at kasalukuyang nagtatrabaho dito sa United Arab Emirates bilang isang engineer. Tulad ng karamihan, nakaranas din ako ng pakiramdam na iba ako sa ibang mga lalaki sa maagang edad. Naranasan kong kutyain ng mga taong nakapaligid sa akin tulad ng mga kapitbahay, kaklase at ang masakit pati mga kamag-anak sa pagiging bading, pero wala talaga sila patunay na ganun ako dahil hindi naman ako isang lantarang bakla. Hindi ko pinangarap na magsuot ng damit ng ate ko o ng nanay ko. Dala na rin siguro ng takot ay pinilit kong itago ang pagkatao ko. Lumaki ako na tahimik at malayo sa mga tao dahil sa pag aakala kong iyon ang makakabuti sa akin para di ako matukso. Kumikilos ako at nagsasalita na pawang tunay na lalaki. Hindi aakalain na bading ako sa unang tingin at kung hindi marunong kumilatis ng isang nagpapanggap na lalaki. Nagkakagusto din naman ako sa babae kaso natatakot ako na sabihan akong bakla kaya umiiwas na lang ako. Kung tutuusin ay mas may dating at lapitin ako ng mga babae kaysa sa lalaki. Kadalasan babae ang nanliligaw sa akin kaso iba talaga ang gusto ko... kapwa ko lalaki. Ako ay may taas na 5'11" at balingkinitan ang pangangatawan. Mestiso, matangos ang ilong, at kadalasan napagkakamalan akong ibang lahi ng kapwa pinoy natin dito sa UAE. Sa edad na 17, una akong namulat sa relasyong lalaki sa lalaki. Gaya ng karamihan, nangangarap ako ng isang lalaking magmamahal sa akin kung ano ako at kung sino ako. Naranasan ko makipagrelasyon, masaktan, umiyak, gamitin, magpagamit para lang subukan at maranasang mahalin. Pero lagi na lang akong bigo pag dating sa pag-ibig. Taong 2005 ng nagpasya akong magtrabaho sa ibang bansa. Unang agency pa lang na pinasukan ko ay natanggap na agad ako at nakaalis agad patungong UAE sa loob ng 2 buwan. Isa sa mga naging dahilan ko sa pag alis ay baguhin ang buhay ko at magsimula ulit. Gusto ko iwan ang mga taong mababa ang tingin sa pagkatao ko dahil sa pagiging iba ko. Gusto ko patunayan na kahit ganito ako ay may mararating ako. Akala ko magiging madali ang lahat pero hindi pala. Dala na rin sa sobrang lungkot ay di ko maiwasang makipag eb at seb sa kapwa pinoy. Nagkaroon ako ng karelasyon sa unang anim na buwan ko pero di nagtagal. Sabi ng kaibigan ko dito, mahirap magmahal pag nasa abroad ka. Karamihan ay gagamitin ka lamang, kung di pera ang habol sayo ay tawag ng laman, at pag nasaktan ka, wala kang ibang lalapitan. Di nga nagkamali ang kaibigan ko. Kaya simula ng nasaktan ako dito ay tinatak ko na sa isip ko na din a pwede akong maloko. Isinaksak ko na sa isip ko na ang mga gwapo ay mga walang utak at mga conceited. Ang mga di naman gwapo ay mga manggagamit lang. Alam ko na unfair yun pero ayaw ko na lang masaktan at magmahal pa ulit. Di na ako magtitiwala kahit kanino. Di na ako magmamahal. Tinuon ko ang oras ko sa trabaho. Naging bahay at opisina lang ang mundo ko. Kapag nalulungkot ay tumatawag na lang ako sa nanay at tatay ko. Naging simple ang buhay ko. Madalas ay nakakulong ako sa loob ng kwarto ko at nanunuod ng tv. Lumipas ang ilang buwan at naging ganun nga ang mundo ko. Akala ko masaya na ako pero alam ko sa sarili ko may kulang. Nabago ang lahat sa buhay ko ng dumating sa buhay ko si Ralph. Si Ralph ay 27 years old. May taas na 6'1", maputi, maganda ang pangangatawan dala ng regular na pag work out sa gym, presentable at malinis sa katawan. Siya ay nagtatrabaho bilang engineer din sa consultant ng aming company. Isang araw, sa opisina… "Excuse me, are u Nathan Castro?" tanong ni Ralph na may halong slang ang pagkaka ingles. "Yes." Simpleng sagot ko ng di siya tinitignan. Nakatuon pa din ako sa planong nakalatag sa mesa ko. "I'm Ralph Santos, engineer sa consultant ng project 131 ninyo." sabi nya ng pa-slang pa din. Bigla ako natigilan. Sa loob ko, nagtatagalog naman pala pero pa-slang pa. Tinignan ko sya at nabigla ako sa nakita ko. Unang beses ko pa lang sya nakita. Para akong nastarstruck. Di ako nakapagsalita. Natulala na lang ako. At parang tumigil ang oras ng tignan ko sya. Sa suot nyang puting polo shirt na Lacoste ay bakat ang hubog ng maganda nyang katawan. Napatigil ako sa ganda ng kanyang ngiti. Parang ngiti na tutunaw sa pagkatao ko. Ang kanyang mata na parang nakatingin sa kaluluwa ko. Para akong nakakita ng anghel sa kagwapuhan at kaputian. "Excuse me?" basag nya sa pagkakatulala ko. Napahiya ako sa inasal ko kaya't yumuko ako at tinanong ko kung ano maipaglilingkod ko sa kanya. "Ikaw ba ang gumawa ng report na ito?" iniabot sa akin ang dokumento. "Oo." Sagot ko, habang tinitignan ang report na iniabot sa akin. "Bakit nagpapasa ka ng mga report na mali? Di mo ba pinag aaralan yang mga yan? O basta makagawa ka na lang?" sabi sa akin na di ko malaman kung may halong pang-iinsulto. "Ha? Excuse me pero I think wala ka karapatan para pag salitaan mo ako ng ganyan. If u think may mali sa gawa ko, sabihin mo ng maayos. Sabihin mo muna sa supervisor ko kung ano ang problema. Di ikaw ang boss ko para pagsalitaan mo ako ng ganyan." Tugon ko sa mga accusations nya. Nag-init ang ulo ko sa mga sinabi nya. Sa isip-isip ko, "sayang ka, gwapo ka nga, asshole ka naman." Inilapag ko ang papel at tinuloy ko na ang ginagawa ko. Kinuha nya ito sa mesa ko at sabing "sinasabi ko ito sayo ng diretso para di na makarating pa sa mga boss mo ang mga ganitong klaseng mali mo." At talagang pinagdiinan niya ang salitang mali. Natatawa ako kasi nagtatagalog siya ng tuwid pero slang pa din. Pinipigilan ko na lang ang aking sarili na huwag talaga matawa at nag focus ako sa sinasabi nya. "Kung sa tingin mo ay mali yan, then sabihin mo sa supervisor ko. Approved nila yan at ng mga amo mo, nakita mo ba sa ibaba na pinirmahan ng mga boss mo? Kung mali man ang gawa ko, tatanggapin ko ang reklamo mo pero hindi directly sa iyo, kung hindi sa mga amo ko, ok?" sagot ko. Nasira na talaga ang mood ko. Kaya tumayo ako at kinuha sa kamay niya ang papel at dumiretso sa supervisor kong Chinese. Sumunod naman sya sa akin. "Excuse me ma'am. Here is Eng'r. Ralph from the consultant, I think he has questions regarding the report we have submitted." Iniabot ko ang papel. "Ok, Nathan. I'll talk to him. Thank you." Sagot ng supervisor ko. Tumalikod na ako at bumalik na sa mesa ko. Since isang mesa lang ang pagitan namin ng supervisor ko sa bandang likod ko, kaya rinig ko ang pinag uusapan nila. Ipinaliwanag ng supervisor ko kung san at panu nakuha yung report na gawa ko. Siguro na realize ng mokong na si Ralph na tama ang report kaya nagsorry sya sa supervisor ko at nag thank you. Nakita ko na lamang siya na nasa pinto ng kwarto namin palabas. Di na tumingin sa akin. "pahiya si mokong" sa loob loob ko. Tinawag ako ng supervisor ko at ipinaliwanag yung sa report. At nalaman kong mali nga ang mokong at tama ang gawa ko. Naisip ko tuloy na tama ang aking conclusions, na mga walang utak ang mga gwapo. Pang display lang ang ulo nila at di ginagamit. Halos patapos na ang araw na iyon at wala na talaga ako sa mood magtrabaho. Kaya nag surf na lang ako sa internet ng kung anu-ano. Biglang nag-ring ang telepono ko. Sabi ng receptionist tawag daw galing sa consultant. "Hello…" bati ko sa kabilang linya. "Hi. This is Ralph. I'll pick you at your office at 6pm ok? Bye." Sabay baba ng phone. Nagulat ako sa ginawa nya. Ang nasa isip ko is up to now, hiyang hiya pa rin sya sa ginawa nya. "Bakit kelangan nya pa ako puntahan mamaya? Siguro mag-a-apologize. Bakit di nalang sa phone? Siguro gusto personal." Na para akong sira na tanong ko at sagot ko. Pero di ko na lang pinansin at nag ayos na ako ng table ko. Since malapit ng mag 6pm at uwian na. Exactly 6pm bumaba ako ng office. Pag dating ko sa lobby ay agad ko siya nakita sa waiting area at nakaupo. At nakatanaw sa mga taong lumalabas galing ng elevator. Nagpanggap ako na di ko siya napansin at kunyari ay nagchek ako ng mobile phone ko. Tuloy-tuloy na sana ako sa pinto palabas ng biglang may humarang sa akin. "Hi" bati nya. "Uy, ikaw pala." Gulat ako kunyari. "Di ba tinawagan kita and told u I'll pick u up?" sagot nya ng di makatingin sa akin ng diretso at nakangiti. Tinititigan ko lang siya dahil parang nag-blush sya. Halos mapako ang mata ko sa mga ngiti nya. Parang nanlata ako at naubos ang lakas ko sa mga ngiti pa lang nya. "uy, nakatulala ka? Ano? Kain lang tayo sa labas. Ok lang ba sayo?" basag nya sa pagkakatulala ko. "ah-h. ok sige." Yun na lang ang naisagot ko. Hindi pa ba ako eh ang gwapo ng mokong at ang bango. "Dun tayo sa car park, may dala ako kotse. San mo gusto kumain?" sabi ni Ralph. "kahit san. Di ako maselan." Sagot ko habang naglalakad papuntang kotse nya. Pagpasok sa kotse, di nya agad pinaandar ang makina. Parang di mapakali sa pagkakaupo. Biglang nagbuntong hininga, sabay sabing "Sorry kanina. I know mali yung ginawa ko sayo kanina. Bago lang kasi ako sa company na iyan kaya medyo nangangapa pa ako." Paumanhin nya sa akin. Nakatitig siya sa mata ko kaya naisip ko na seryoso at sincere ang mokong. Di ko nakita ang ngiti niya pero ramdam ko yung kahihiyang nagawa niya. "Ok lang yun" sagot ko na lang. Pero di nya di nya inaalis ang titig nya sa akin. Halos matunaw ako sa titig nya. Kaya inaya ko na siyang kumain at sabi ko na gutom na gutom na ako. Natawa siya at pinaandar ang kotse. Napagkasunduan namin na sa Pizza hut na lang kumain. Siya na pinapili ko ng kakainin namin. Habang iniintay ang pagkain ay tuloy pa din sya sa pag apologize sa akin. Natatawa na lang ako kasi napaka big deal sa kanya at halatang affected talaga sya. Kaya iniba ko na usapan. Almost 2 years na siya sa UAE. Lumaki sya sa US pero sa pinas sya nag college. Kaya slang ang tagalog nya. Nung wala daw sya makitang magandang work sa pinas ay nagpasya siyang sa UAE magpunta. Tinanong ko siya na bakit di na lang siya sa US mag work. Di daw kasi sya masaya dun. Pero ramdam ko na ayaw nya pag usapan ang mga bagay tungkol sa US dahil bigla nya binago ang usapan namin. Tinanong naman nya ako ng mga bagay-bagay tungkol sa akin. Kaya sagot naman ako ng sagot. Nakangiti lamang siya sa akin kwentuhan kami. Para atang nakapako na sa mukha niya ang ngiti nya. Di maialis. Kaya naaaliw akong sagutin mga tanong nya. "San ang parents mo?" tanong ko. Biglang nawala ang ngiti nya sa mukha sabay yuko. Matagal bago sya nakasagot. "Ang tatay ko nasa US, ang nanay ko nasa Italy." Mahinang sagot nya. "Pang international pala family mo." Biro ko sa kanya ng walang malisya. Pero mali pala ginawa kong biro. Di na siya umimik pa. Kaya agad isip agad ako ng ibang topic. Tuloy kami sa pagkain. Medyo ok na ang mood nya. Walang patid ang kwentuhan, tawanan at asaran. Matapos kumain ay tumambay pa kami ng mahigit isang oras. Mga 11pm na kaya't nag-aya na rin ako umuwi, sabi ko maaga pa pasok namin bukas. Hinatid nya na lang ako hanggang sa tapat ng tinitirhan ko at di na siya bumaba pa ng kotse. Habang nakahiga na ako sa room ko ay si Ralph pa rin ang nasa isip ko. Natutuwa ako sa pagkatao nya. Na-realize ko na lang na sa loob ng isang araw na aming pagkikita ay halos naikwento na namin sa isa't isa ang aming buhay pero iniiwasan niya ang mga tanong tungkol sa mga mgaulang nya.. Nag enjoy kami sa sandaling pag sasama at parang matagal ko na sya kilala. Di ko rin makalimutan ang kanyang muka na mala-anghel. Ang ngiti nya. Alam ko sa sarili ko na gusto ko sya pero pinipilit kong alisin sa isipan ko ang mga ganung mga bagay. Ayaw ko magmahal. Ayaw ko masaktan. Straight yun. Di nya ako gusto. Bulong ko sa sarili ko. Hanggang sa makatulog ako ay sya pa rin nasa isip ko. Mahirap alisin. Kinabukasan ay balik sa buhay trabaho. Maraming gagawin kaya't di ko nagawa pang isipin ang nangyari kahapon. Pauwi na ako ng nakita ko sya ulit sa lobby ng building naming. Binati ko sya at tinanong kung ano ginagawa nya. Intay daw niya ako at aayain nya sanang pasyal. Since Thursday nung araw na iyon at wala pasok bukas ay pumayag ako. May sasakyan naman at wala akong gagawin sa bahay kung di magkulong. Bago umalis ay dumaan muna kami sa grocery para bumili pagkain. Napagkasunduan namin na magpunta sa open beach sa Jumeirah. Kaya umuwi ako sandali at kumuha ng damit namin. Pinahiram ko nalang sya damit kasi yung office ko ay katapat lang ng tinitrahan ko. Along the way papunta beach ay walang katapusang kwentuhan pa rin. Wala ng ilangan at kumportable na kami sa isa't isa. To think na isang araw pa lang kami magkakilala. Halos pareho kami ng mga hilig. Kaya't nagclick agad kami. Mahilig sya mang-asar, napakabrusko niya, pero masayang kasama. Walang arte. Totoong tao. Sinasabi nya kung ano nararamdaman nya at kung ano nasa isip nya pero nasa lugar. Lalo ako humanga sa pagkatao nya, lalo na't napakasimple nya. Sinusubukan ko kasi siya sa mga simpleng bagay. Pero napatunayan kong cowboy pala sya kahit laking US. Ewan ko ba, kahit ang corny ng joke namin, halos mamilipit kami sa kakatawa. Kaya minsan kailangan naming huminto sa tabi para lang tumawa. Dumating kami sa beach na latang lata sa katatawa. Tapos ay naghanap ng mapaparadahan. After makaparada ay isinalin namin yung alak sa bote ng sprite para di halata. Mahirap na, iwas huli lang. Tapos ay kanya kanyang bihis na. Iniabot ko sa kanya ang swimming trunks na di ko pa nasusuot. Tumaba kasi ako kaya nahiya na ako isuot kaya siya na lang pinag suot ko ng may pagnananasa. Gusto ko makita sya ng nakatrunks lang. Naka-shorts akong pang swimming at sya'y parang nag-aalangan pa isuot. Madaya daw ako. Dapat pareho daw kami. Sabi ko na lang na, mamaya mag-brief na lang ako pag malalim na gabi para fair. Kaya sinuot na nya ang trunks. Kunyari ay inaayos ko ang mga gamit namin pero pinanunuod ko sya na magbihis. Ang ganda ng katawan nya. Hindi payat na payat at di rin puro muscle. Nag tapis sya ng twalya sabay hubad ng pants at shorts nya. Sinuot na nya ang trunks at tinanggal ang twalya. Halos lumuwa ang mata ko sa katawan nya pati sa bukol nya sa trunks. "sana ako na lang ang trunks na nakasalo sa bukol nya" bulong ko sa sarili ko. Di ko maisip kung nanunukso sya sa pag ayos ng trunks sa harapan ko. Nandun yung kakabyo sya o iaayos si manoy nya sa trunks o talagang di sya komportable. Umaahon din ang mga buhok sa paligid ng trunks dahil medyo may pagkabalbon sya. Para akong nasa langit sa nakikita ko. "uy! Tititigan mo na lang ba ang maganda kong katawan o mag swimming tayo?" sabay tapik sa nuo ko at habang sinasayawan ako na nakapang-aakit. Nagulat ako kaya't napatayo na lang ako at dinala ang kung ano man ang dadalin namin sa tabing dagat. Naglatag ako ng isang malaking kumot para uupuan namin at inilapag ang mga pagkaing binili. Kumain muna kami bago lumusong sa tubig. Puro harutan at asaran ang ginawa naming habang nagnakalusong sa tubig. Feeling ko mag syota kami sa gitna ng dagat na walang pakialam sa mga taong nanduon din. Kinailangan kong umahon kasi medyo nangangati ako sa tubig, siguro marami dikya. Kaya iniwan ko na syang mag-isa dun. Naupo ako sa pwesto namin pinanuod ko na lang sya. Para siyang batang langoy ng langoy at nag-eenjoy sa tubig. Di ko maiwasang lalong humanga sa ganda ng pangangatawan nya. Siya lang ang pinanunuod ko habang iniisip kung ano talaga ang nararamdaman ko para sa kanya na nuo'y nagsisimula na ako magkagusto sa kanya. Mga ilang sandali ay umahon na din sya, habang ang mata ko naman ay nagpipiyesta sa katawan nya. Tumabi sya sa akin at ininom ang alak na nasa baso ko. Enjoy na enjoy si mokong. Sabi ko nangati ako kaya umahon na ako. Palibhasa balat kalabaw sya kaya di sya ngati, ang biro ko sa kanya. Habang umiinom kami ay bigla ko na lang nasabing "Miss ko na ang pinas. Gusto ko pag uwi ko magboracay kami ng nanay at tatay ko pati ng kapatid ko. Di pa kasi kami napupunta dun, kaming pamilya." Di sya kumibo at inubos ang alak na nasa baso nya. Siguro ay dala ng alak ay nakalimutan kong sensitive issue nga pala sa kanya pag family. Tinanong ko pa sya kung san sila madalas magpunta ng family nya. "Hiwalay sila. Since I was 5 years old. Iniwan nila ako sa lola ko. May kanya-kanya na sila pamilya." Sagot niya habang kumakain. Di ko alam ang isasagot ko. Parang napahiya ako sa tinanong ko. Kaya't nag-sorry na lang ako sa pagtatanong ko. "Bakit ka nag sorry, iyon ang totoo. Di kailangang itago" sagot niya. Bigla ako naawa sa kanya. Parang may galit sa sagot nya sa akin. Kaya iniba ko na ang usapan namin. Nagtanong ako tungkol sa trabaho pero di nya sinagot. Nagpatuloy siya sa pagkwento nya tungkol sa pamilya nya. Kung ano naging buhay nya since naghiwalay ang magulang nya. "Namatay si lola, 7 years old ako. Nabangga siya ng jeep ng patawid kami. Iniligtas nya ako. Nung nawala na si lola, walang gusto mag-alaga sa akin. Yung mga tito at tita ko ayaw kasi bakit daw sila ang dapat mag alaga sa akin, may magulang naman daw ako. Ayaw sa akin ng mommy ko, dahil alam ko na unwanted baby lang ako. Naalala ko pa na sabihan ako ng mom ko na she hates me dahil I remind her her failures. Masakit marinig sa sarili kong ina na ayaw nya ako makita. At sana daw ipinalaglag na lang daw nya ako. Nasira lang daw career nya ng dahil sa akin. Napilitan ang daddy ko na kunin ako sa US, dahil walang gusto kumuha sa akin. Pero di ako nakatira sa kanya. Ipinasok nya ako sa isang private school para di na ako kailangang bantayan pa. I decided to go back sa pinas para mag college at para lumayo na rin sa kanila. Ang point ko is kung ayaw nila sa akin, ayaw ko din sa kanila. Di nila ako pinapabayaan pag dating sa pera kaya nakapag aral ako ng tuloy-tuloy sa college at sa magandang university pa. Di ko ipinapasalamat sa kanila yung perang pinadadala nila. Alam ko obligasyon nila yun. Up to now may allowance pa rin silang ipinapadala sa akin pero di ko na ginagalaw simula ng magkawork ako." Ang tuloy-tuloy na kwento ni Ralph. "kung ayaw mo pag usapan, wag mo na ituloy." Sabi ko sa kanya. Alam ko nahihirapan na sya. "Ayaw mo ba pakinggan? Wala naman gusto makinig sa akin. Gusto ko sumabog dahil hindi ko mailabas ang nararamdaman ko." basag ang boses nya. Napansin ko na lang na umiiyak na pala sya. "Sige ituloy mo."kahit alam kong mahirap sa kanya, pero yun ang makakapag paluwag ng nararamdaman nya. "Pakiramdam ko walang nagmamahal sa akin. Kahit sarili ko pamilya ayaw ako tanggapin. Tinutukso ako ng bata pa ako, na napulot lang daw ako. Singaw lang at kung saan lang tumubo. " Sa pagpapatuloy ng kwento nya, lalo akong naawa sa kanya. Di ko alam ang dapat ko gawin. Patuloy siya sa pag iyak at ramdam ko ang hirap na dinadala niya hanggang ngayon. Di nya pansin ang mga taong pinag titinginan kami. May halong galit sa magulang nya ang nararamdaman ko. Inakbayan ko sya at isinandal naman niya ang ulo nya sa aking balikat habang patuloy siya sa paghikbi. Mga ilang sandali pa ay kumalma na sya sa pag iyak. At nakatulog na pala sa balikat ko. Mag aalas dose na, kaya't inihiga ko muna siya at nag simula ko magligpit. Ginising at pinagbihis ko na lang siya ng handa na gamit namin. Inakay ko sya pupuntang kotse at ako na ang nag-drive. Di ko maiwasang sulyapan sya sa pagtulog nya habang kami'y papauwi. Ang anghel sa tabi ko. Inuwi ko na lang sya sa bahay ko kasi napansin kong nanginginig katawan nya, inaapoy ng lagnat. "Laking tao, ang hina ng katawan" bulong ko. Pag dating sa bahay ay agad ko siyang pinainom ng gamot. Tapos ay pinunasan para mawala man lang init ng katawan. Tinitigan ko sya sa pagkakahiga sa kama ko. Napaka-amo ng mukha niya. Pinunasan ko sya ng walang halong pag nanasa. Di ko maintindihan kung bakit ayun siya na hubo't hubad sa harap ko ay di ko magawang galawin ang katawan nya ng may halong malisya. Binihisan ko sya ng boxer shorts at sando tapos ay kinumutan. Matapos kong ligpitin ang aming gamit ay nahiga na ako sa tabi nya at agad naman ako nakatulog dala na rin siguro ng alak at pagod. Kinabukasan ay nagising akong parang may nakapatong sa akin. Nakaakap pala si Ralph sa akin at nakadantay ang hita sa hita ko. Babangon na sana ako para maghanda ng agahan, pero naramdaman kong mas humigpit ang yakap nya sa akin. Medyo mainit pa sya. Pinakiramdaman ko muna kung tulog sya at saka ako bumangon. Naghanda ng makakain namin. Pag balik ko sa kwarto ay nakita ko siyang gising at nakaupo. Kinumusta ko na lang ang pakiramdam nya at inaya ko ng kumain. Di sya kumikibo. Sa isip ko, baka bagong gising lang. Matapos kumain ay pinainom ko ulit ng gamot at pinahiga. Uuwi na lang daw sya pero di ko pinayagan. Medyo mataas ulit ang lagnat nya kaya pinunasan ko ulit sya. Habang pinupunsan ko sya ay nakatingin lang sya sa akin at nakangiti. Sabi ko "wala ka ng maitatago sa akin at lahat ng parte ng katawan mo ay nakita at nahawakan ko na." sabay tawa ko. Nakangiti lang sya sa akin at bumulong ng "salamat". "Salamat san? Sa pag himas ng buong katawan mo?" biro ko. Ngumiti na lang sya at hinila ako palapit sa kanya at niyakap. Di na ako nakaiwas pa, at inakap ko na din sya. Alam ko sa pagkakaakap kong iyon ay nahuhulog na ang loob ko sa kanya. Pero sabi ko sa sarili ko na magkaibigan lang kami at hanggang duon na lang ang lahat. Halos tatlong araw siyang nasa akin. Natrangkaso at ako na ang nag alaga sa kanya. Since katapat lang ng office ko ang bahay ko, ay lagi ko sya natitignan. After nun ay balik trabaho na siya. Lalo kaming naging malapit sa isa't isa. Kahit wala na siya sakit ay sa akin na natutulog, at kung minsan ay ako naman ang nakikitulog sa flat nya. Laging magkatabi kami sa kama. Pero walang nangyayari sa pagitan namin. Masaya na ako sa ganung set-up. Lumipas ang ilang buwan pa at halos live-in na kung kami'y maituturing. Mag bestfriends na rin dahil lahat ng desisyon namin ay ipinaaalam namin sa isa't isa. Para kaming magtatay o magkuya na laging magkaharutan. At walang araw na hindi kami magkasama o magkikita man lang. Ngunit dumating sa puntong kailangan ko ng malaman kung sino ako at kung ano ako sa kanya. Pasko nun at may Christmas party ang mga pinoy sa company nila at may party din ang company namin. Syempre may inuman. Usapan namin ay kinabukasan na kami magkita para makapag enjoy. Pero maagang natapos ang party ng sa company ko. Kayat naisipan kong dumeretso sa flat nya at dun na matulog. Since may sarili na ako susi sa flat nya ay nagtuloy tuloy ako sa loob at dumeretso sa kwarto nya. Pag bukas ko ng ilaw ay nabigla ako sa nakita ko. May kasama syang babae sa room nya at pareho silang nakahubad at parang tulog. Para akong napako sa kinatatayuan ko sa aking nakita. Nagising sila sa ilaw at nakita nilang nakatayo ako sa may pinto. Nagulat si Ralph at nakita ako dun. Tumayo siya at ako'y tumakbo na palabas ng flat nya. Di na ako nag elevator at tinakbo ko ang hagdan kahit nasa 8th floor pa sya. Nanginginig ang katawan ko at di ko namalayang umiiyak na pala ako. Naririnig ko na nag-ring ang phone ko pero di ko pinapansin. Nakalabas na ako ng building nila at di ko alam kung san ako pupunta. Tuloy tuloy lang ako sa pag lakad. Di ko alam kung san ako dadalhin ng paa ko. Ayaw ko umuwi sa bahay ko. Hanggang sa nakarating ako sa cornice park (tabing dagat, parang baywalk). Naupo na lang ako sa isang bench dun. Di ko alam kung anong oras na nun dahil may mga tao pa rin sa paligid. Umiiyak pa din ako. Pero narealize kong bakit ako iiyak. Lalaki sya kaya normal lang yun. Di naman kami, bat ako magseselos? Sino ba ako sa kanya para iyakan ko? Sinagot ko na din ang tawag nya. Hinahanap niya ako. Humingi ako ng pasensya kasi nagtuloy tuloy ako sa kwarto nya. Sabi nya magkita kami sa bahay ko, kaya umuwi na ako. Pagdating sa bahay ay di ko sya matignan ng diretso sa mata. Nahiga na ako sa kama para magpahinga. Si Ralph na ang nagpatay ng ilaw at tumabi na sa akin. Yumakap sa sa akin habang nakatalikod ako sa kanya. Nagsorry siya sa akin ng pabulong pero di ko na pinansin. Magulo ang isip ko nun. Gusto ko na lumayo sa kanya para di na masaktan pa. Kaya nag isip ako ng paraan para lumayo siya sa akin. Humarap ako sa kanya at yumakap din sa kanya. At unti-unti kong inilapit ang aking labi sa labi nya. Amoy alak ang kanyang mainit na hininga. Di sya tumanggi. Kayat tinuloy ko ang paghalik sa kanyang malambot na labi. Hinalikan ko siya ng marahan, ng may pagmamahal. Hanggang sa siya ay lumaban na ng halikan. Pumaibabaw ako sa kanya at ninamnam ang halik at init ng kanyang hininga. Unti-unti kong tinanggal ang suot nyang sando at dinilaan sya mula sa tenga pababa sa leeg at pupunta sa utong niyang mapupula. Ang bango ng katawan nya. Napapaliyad sya sa sensasyong dulot ng pag kagat kagat at pag dila sa utong nya. Pinatigas ko ang aking dila at iginuhit pababa sa kanyang puson. Narinig ko ang impit na ungol mula sa kanya. Mula sa pusod niya ay naramdaman kong may matigas na tumama sa aking leeg. Tigas na tigas na sya kayat hinubad ko na ang kanyang shorts at dinilaan ang paligid ng nangangalit nyang alaga. Ungol lang na maririnig mo sa kanya at napapaliyad. Lalo na nung dilaan ko ang bayag nya at isubo ang dalawang bolang nakasabit. Ang bango ng kanyang alaga. Pinatigas ko ang dila ko at dinilaan ang ilalim ng bayag nya patungo sa butas nya. Pinipilit kong ipasok ng dila ko sa butas na halos mabaliw sya sa pag ungol. Sarap na sarap sya at di mapakali. Nag makaawa syang isubo ko na ang alaga nyang tigas na tigas. Pero di ko sya pinakinggan, dinilaan ko muna ang paligid ng kanyang matigas na pag aari na lagpas pusod ang haba. At parang nanunuksong dinidilaan ang butas ng kanyang ari na basa na ng paunang katas. Matamis ito kayat sisipsip ko ang buong ulo. Para akong batang may subo ng isang tumpok na ice cream sa apa at hinihimod ang bawat katas na lumalabas dito. Isinubo ko ang ari nya na may halong pang gigigil at pawing mauubusan sa pagsubo. Unti-unti ko namang ipinapasok ang isang daliri ko sa butas nya. Isang malakas na ungol lamang ang sinagot niya na parang musika sa aking tenga. Di sya tumutol dito kayat malayang nakapasok ang isang daliri ko. Ginalingan ko ang pag subo sa kanya at di nya namalayang dalawang daliri ko na ang nakapasok sa loob nya. Di nya alam kung san ibabaling ang ulo sa sarap. Bulong lang sya ng bulong na nasasarapan sya at halos tumirik ang mata sa sarap na nararamdaman nya. Pumuwesto ako sa ilalim nya at itinutok ang di kalakihang titi sa butas nya. Napakislot sa sa sakit pero walang pag tutol kaya itinuloy ko ang pagpasok ko sa kanya. Masikip at mainit. At ng maramdaman kong narelax na sya ay sinimulan kong igalaw ang aking bewang at ilabas pasok ang aking titi sa butas nya. Ungol parin sya ng ungol sa sarap. "ang sarap Nathan, tuloy mo lang….. ahhhh" ang narinig ko sa kanya. Nakakalibog sya tignan habang sarap na sarap. Napapakagat labi sya at tumitirik ang mata sa bawat kadyot na ginagawa ko. Eto ako nakapasok sa mahal ko, sa taong minamahal ko na pala. Mga ilang labas pasok pa ay naramdaman ko ng malapit na ako. Ang dahan dahang pag kadyot ay napalitan ng mabilis na pag indayog, hanggang sa sumabog ako sa loob nya. Hingal kabayo kaming pareho. Pero di pa ako kuntento. Agad kong sinubo ang ari nya na basang basa ng pre cum nya. Nilawayan kong mabuti at sabay tutok nito sa aking butas para upuan. Dito narinig ang hiyaw nya na talagang di na nya napigilan. Masakit pero unti-unting napalitan ng sarap at kiliti sa aking likuran. Umiindayog ako parang nakasakay sa kabayo, parang hineteng sarap na sarap. Habang pinanunuod ang mukha nyang pawis na pawis sa sarap. Mga ilan pang saglit na nanigas na ang kanyang mga binti at naramdaman kong lumaki ang kanyang ari sa aking kaloob looban. Napahiyaw sya ng biglang sumabog sa loob ko ang kanyang katas. Ramdam ko ang init nuon sa aking loob. Di ko ito agad hinugot. Ninamnam ko ang bawat tigas ng kanyang ari sa akin. Yumakap ako sa kanya na hinihingal. Lumapit ako sa kanyang kanang tenga at binulong kong "Ralph, mahal na mahal kita." Pag kasabi nun ay bumangon ako at dumeretso sa cr para maglinis. Pero pag balik ko, wala na sya sa kwarto. "Nagawa ko ang gusto ko." Bulong ko sa sarili ko. Hindi ko alam kung matutuwa ako at nakuha ko siya, nasunod ang plano kong mawala na sya sa buhay ko at di na masaktan pa o malulungkot dahil wala na sya. Dalawang linggo na ang nakakalipas matapos ang gabing nasunod ang gusto ko. Wala akong narinig na tawag o text mula sa kanya. Kahit sa opisina namin ay di ko na rin siya nakitang pumunta. Di ko na siya tinawagan pa. Balik sa dati ang aking buhay. Bahay at opisina. Pero aaminin ko malungkot at masakit. Ilang gabi ko din iniyakan ang paghihiwalay namon, inisip kung naging tama ba ang ginawa ko. Pero mas mabuti na siguro ang matapos na kaysa patuloy akong umasa sa isang bagay na imposible. Akala ko tapos na ang lahat sa amin, ngunit hindi pala. Matapos ang isang araw na trabaho ay dumaan ako sa katabing supermarket ng opisina para bumili ng aking hapunan. Dahil mag-isa na lang akong kumakain ngayon at nasanay akong may kasalo lagi sa pagkain ay tinapay na lang ang binili ko. Pag-uwi ko sa bahay ay diretso ako sa kwarto. Nagulat na lang ako at may tao sa loob, si Ralph. Di ko na tinanong kung paano sya nakapasok, naalala kong may duplicate siya ng susi ng bahay. Nakaupo lang siya sa kama at nakayuko. Ibang iba ang itsura niya. May bigote at balbas sa mukha at malalim ang mata. Naging humpak ang kanyang pisngi at parang bagsak ang katawan nya. Nakatayo lamang ako sa pinto at di ko alam ang gagawin, di ko alam ang sasabihin. Tahimik pa rin siya at di tumitingin sa akin. Naawa ako sa kanyang itsura. Lumapit ako sa kanya at tumabi sa kinauupuan nya. Walang salitang yumakap siya sa akin at humagulgol ng iyak. Niyakap ko din sya ng mahigpit na mahigpit. Na-miss ko talaga siya. Di ko pa rin alam ang sasabihin, kaya hinayaan ko na lamang siyang umiyak ng umiyak. Matagal bago siya kumalma sa pag iyak. Nahiga na kami na magkayakap pero tahimik pa rin. Nagpaalam ako sa kanya na magluluto ako ng kakainin naming, pero ng patayo na ako ay bigla nya akong hinila at niyakap muli. "Usap tayo please." Bulong nya sa akin. Nahiga na ulit ako sa tabi nya at naghintay sa sasabihin nya. "Nag-leave ako sa office ng two weeks. Gusto ko kasi mapag-isa. For two weeks nasa bahay lang ako. Magulo isip ko sa mga nangyari. Hindi ko na alam kung sino ako after ng nangyari sa atin. Pakiramdam ko binago mo pagkatao ko. Pinilit kong lumayo sayo para malaman ko kung ano ka talaga sa akin. Kung makakaya kong wala ka na sa buhay ko. Pero ikaw ang hinahanap ko. Sa iyo ko lang naramdaman na importante pala ako. Sa buong buhay ko, ikaw pa lang nagsabi na mahal na mahal mo ako. Bumalik lahat sa akin ang time na inaalagaan mo ako lalo na pag may sakit ako. Iyung masasayang araw nating magkasama. Di ko na kayang mawala ka sa tabi ko." paliwanag nya habang nakatingin lamang sa kesame. "Pero bakla ako." Matipid na sagot ko. "Edi bakla na rin ako." Si Ralph. "Ano ibig mo sabihin? Ano gusto mo mangyari?" naguguluhan ako sa mga sinasabi nya. "The night you saw me and my officemate sa room ko, yes, we had sex pero it was like a set-up. She wanted me, matagal na and I just ignore her. So, we were at the party that I drank too much and I just realize that I was on my room and she was on top of me and we're done. When I saw you standing at my door, it's like nabuhusan ako ng malamig na tubig na bumalik ako sa sarili ko at nawala ang tama ng alak sa akin. I regret what happened sa amin ng officemate ko. And what was happened between the two of us, is really what I wanted. Lumayo ako sa iyo dahil gusto malaman sa sarili ko kung bakla ba ako or it was mere lust. Ayaw kong isipin na ginulo mo ang pagkatao ko because I knew all along na mahal na kita. And I like the feeling of loving you. Making love with you was the best experience I had," he paused and smiled at me. "Nathan, I love you. And if being a straight guy will make me lose you, then I'd rather be a gay to be with u." niyakap nya ulit ako at binulong "Mahal na mahal kita Nathan." Sobra akong na-touch sa mga sinabi nya and I told him I love him so much too and I am sorry. Di na ko na ipinaliwanag kung bakit ko nagawa sa kanya yun dahil pinigilan na nya ako. Tapos na daw lahat yun and we'll just try to make things okay between the two of us. Di ko na rin inisip na baka panandalian lang ang relasyon namin, basta ang mahalaga mahal namin ang isa't isa at magkasama kami ngayon. Lumipas ang panahon at lahat ay naging maayos sa aming dalawa. Nagpaalam ako sa company namin na maglive-out ako at nagrent kami ng isang flat na magkasama kami. Dalawang taon na ang nakalipas simula ng dumating ako sa UAE. Tapos na ang contract ko sa company namin and I have to go home sa Pinas. Although pinag-renew ako ng contract ng company for another year, ay may ticket ako and 45 days vacation pauwi. I never thought na sasama pauwi si Ralph dahil wala naman siya uuwian sa pinas. Nakiusap siya na kung pwede sa amin na muna makitira kasi tagal na daw niyang di nakakauwi. Hesitant ako at first kasi nandun yung takot na malaman ng magulang ko ang relasyon namin. Hindi ko alam kung ready na ako na ipaalam sa kanila. Pumayag ako sa kundisyong magkaibigan lang ang pakilala ko sa kanya at wala talaga siya matutuluyan sa pinas. Nag file ng vacation leave si Ralph at sabay kaming umuwi ng pinas. Dumating ang araw na nakauwi kami sa amin at sa amin nga tumuloy si Ralph. Since 3 lang room naming ay magkasama kami sa room ko ni Ralph na ikinatuwa naman ng mokong. Inasikaso siya ng magulang ko bilang bisita pero ng nagtagal ay para na siyang kapamilya namin. Madalas pa na siya ang kasama ng nanay ko sa pamamalengke at kakwentuhan naman ng tatay ko. Takot pa rin ako lalo na sa sasabihin ng mga kapitbahay at mga kamag-anak ko pero si Ralph ang laging nagpapakalma sa akin. Di ko maiwasan ang mga tinging may malisya ng mga nakapaligid sa amin. Pero naisip ko na di ko dapat sila pansinin at buhay ko ito. Basta masaya ako kay Ralph. Isang umaga, nagising akong wala na sa tabi ko si Ralph. Pababa na ako ng hagdan ng marinig ko ang boses nya. Kausap pala nya ang nanay, tatay at kapatid ko. Hindi na muna ako bumaba at nakinig na muna dahil pansin ko na seryoso ang usapan. Kinabahan ako kaya nakinig na lang ako. Inabutan ko na lang na kinukwento niya ang naging buhay niya nung bata siya at na lumaki siyang mag-isa at never pa niya naranasan na may masabing pamilya. Nakikinig lang ang magulang ko at kapatid ko. "Thank you po sa pagtanggap ninyo po sa akin dito. Naiinggit ako sa anak ninyo dahil may pamilya siyang katulad ninyo. May gusto po akong sabihin sa inyo. Sana po maintindihan ninyo ako. Mahal na mahal ko si Nathan. Hindi ko kayang mawala siya sa buhay ko. Siya lang ang pamilya kong maituturing. Siya lang po ang nagpahalaga sa akin at siya lang po ang dahilan ko bat nabubuhay ako. Gusto ko pong ipagpaalam sa inyo ang relasyon naming ni Nathan. Wag po sana kayong magalit sa kanya. Kung sasabihin po ninyong layuan ko ang anak ninyo ay hindi ko magagawa iyon. Sana po maintindihan po ninyo ang relasyon namin" paliwanag ni Ralph. Katahimikan ang bumalot sa bahay. Nanginginig ang katawan ko sa takot at sa magiging reaksyon ng magulang ko sa mga ipinagtapat ni Ralph. "Gaano na kayo katagal ng anak ko?" tanong ng tatay ko. "Kulang 2 years na po. Magkasama na kami sa bahay for a year now" sagot ni Ralph. "Napansin ko namang masaya si Nathan sayo, pero wag mo lang siya sasaktan" ang nanay ko. Hindi ko alam ang reaksyon ng nanay ko kung masaya ba sya o malungkot sa balita pero alam ko nasaktan ko sila. "Ayaw ko pong mangako, pero kung pwede ko lang po pakasalan ang anak ninyo, gagawin ko para mapatunayan ko lang sa inyo na mahal na mahal ko siya" si Ralph. Nakaupo na ako sa sahig at umiiyak. Mahal na mahal pala talaga ako ni Ralph na kaya niyang ipaglaban ang relasyon namin. "Iho, pakitawag si Nathan" ang nanay ko. Di ko na inintay na tawagin pa ako ni Ralph at bumaba na ako ng hagdan. Pansin nilang galing ako sa pag iyak. "Narinig ko po lahat ng pinag-usapan ninyo. Sorry po kung nasaktan ko kayo sa mga relasyon naming ni ralph. Mahal ko din po si Ralph." sabi ko sa kanila. "Anak, kung san ka masaya, di ka namin pipigilan at masaya na rin kami para sa iyo. Nandito lang kami para suportahan kung ano man ang desisyon mo sa buhay at naiintindihan ko kayo. Ralph, ituring mo na kaming pamilya mula ngayon" ang nanay ko. Napaakap si Ralph sa nanay ko at umiiyak. "Maraming maraming salamat po, Ma" si Ralph. Sa sobrang tuwa ni mokong ay nag-aya siya mag bakasyon sa boracay. Sinagot niyang lahat ang gastos namin. Di pa daw niya kasi nararanasang magbeach na pamilya ang kasama. Kadalasan ay mga kaibigan lang. Natutuwa akong tignan na tinanggap nga siya ng pamilya ko bilang partner ko at parang anak na rin. Pag namamasyal kami ng pamilya ay madalas ay madalas siyang nakahawak sa nanay ko. Madalas ko nga silang biruin na "hoy nanay ko yan!" o kaya "Ma, gwapo ng jowa mo ah at ang bata pa!" Pero lalo siyang aakap sa nanay ko. Alam ko na sabik lang siya sa isang ina. Kaya hinahayaan ko siyang maglambing sa nanay ko. Natapos ang bakasyon namin sa pinas at kinailangan na naming bumalik sa UAE para sa trabaho. Pero iba na ngayon, hindi na akong mag-isang haharap sa buhay dahil may kasama na ako sa paglakbay. Masaya na ako at kuntento kung ano ang meron ako. Basta kasama ko ang mokong ng buhay ko, si Ralph at alam naming na mahal namin ang isa't isa. Sana ay nagustuhan ninyo ang istorya namin ni Ralph. Humihingi lang ako ng pasensya dahil di ako magaling magkwento. Maraming salamat sa pagbasa ninyo.

Rate this story

Average rating: No ratings yet 0 ratings

Comments

Comments are powered by Disqus. Please keep discussions respectful.

Related stories

Help grow the archive

Reviving Pinoy gay stories for new readers.

This site is trying to revive and preserve the spirit of Pinoy gay story communities in the Philippines. You can submit a new original story, and approved submissions will be published under a new reader-submitted category.

Submit a Story